จะดีมั๊ย….

จะดีมั๊ย…..

   ถ้าทุกวัน…มีคนไปทานข้าวเย็นด้วย

   ถ้าทุกวัน…มีคนไปอ่านหนังสือเป็นเพื่อน

   ถ้าทุกวัน…มีคนบอกราตรีสวัสดิ์

   ถ้าทุกวัน…มีคนคอยถามว่ากินข้าวยัง

ยังจะอยากได้อะไรจากเค้าอีกหรือ

     มองจากหัวใจ  ฉันต้องการมากกว่าเพื่อน 

     

     มองจากสมอง  แล้วอย่างนี้มันต่างจากแฟนตรงไหน 

แต่ความรัก ไม่ได้ใช้แค่สมองหรือหัวใจของคนคนเดียว

มันประกอบด้วยสิ่งที่ซับซ้อนกว่านั้น หัวใจ สองดวง คนสองคน 

สูตรที่เรียบง่าย ได้ผลลัพธ์ออกมาร้อยแปด 

   ออกมาเป็นรอยยิ้ม          ออกมาเป็นน้ำตา

   ออกมาเป็นเสียงหัวเราะ   ออกมาเป็นการร้องไห้

   

   สุดท้าย  ส่วนประกอบแค่ครึ่งเดียว  บอกไม่ได้หรอกว่า ความรักที่เริ่มมาจะจบอย่างไร  

ต้องรออีก-ครึ่ง-หนึ่ง เพื่อให้ครบถ้วน 

ใส่เวลาเข้าไป บ่มเพาะความรักให้สุกงอม

แร้วจะได้รู้ว่า รสชาติ ของความรักที่ร่วมกันปรุงมา จะหอมหวานหรือขื่นขม  

สิ่งไดเกิดขึ้นแล้วมักดีเสมอ 

แม้จะไม่หอมหวาน 

แม้จะไม่สวยงาม 

แม้จะขมขื่น

แม้จะปวดร้าว

แต่อย่างน้อย เราก็ได้รู้จัก ความรักมากขึ้นอีก แม้จะเป็นด้านเลวร้ายของความรักก็ตาม

ถ้าเราไม่เคยรู้จักความทุกข์ เราจะรู้สึกถึงความสุขได้อย่างไร